Esther Verhoef levert met De kraamhulp een bijzonder spannende thriller af. Doordat ze er goed in slaagt relevante informatie tot op het laatste moment te verbergen, komt de climax als een complete verrassing. Bovendien heerst al vanaf het begin de nodige onderhuidse dreiging, waardoor je helemaal in het verhaal gezogen wordt.
Didi heeft net de zware bevalling van haar eersteling achter de rug en als gevolg daarvan moet ze tijdelijk in bed blijven. Daarom doet het jonge gezin beroep op een kraamhulp, maar die blijkt niet helemaal te zijn wie ze beweert. Hoewel het de lezer reeds van in het begin duidelijk is dat de kraamhulp, Hennequin Smith, middels vervalste papieren onrechtmatig bij de familie Vos is binnengedrongen, boeit de roman niettemin in de ontplooiing van het plot, dat tot ver in het verleden van de protagonisten teruggrijpt. Hennequins duistere plannen ontvouwen zich stap voor griezelige stap: eerst palmt ze Didi’s echtgenoot, Oscar, voor zich in, daarna vergiftigt ze op gevoelloze wijze Didi's konijntjes, om zich tenslotte op het jonge baby'tje en de kersverse moeder te richten.
De korte hoofdstukken waarin Verhoef Hennequins wraakzuchtige plannen beschrijft, worden afgewisseld met even gebalde passages die de politieagente Miriam volgen. Zij is tijdens haar onderzoek naar de mysterieuze dood van haar broer ver over de schreef gegaan, wat haar een berisping van haar overste opleverde. Niettemin gaat ze stiekem verder met haar naspeuringen: ze wil per se te weten komen wat haar geheimzinnige schoonzus, Hennequin Smith, te verbergen heeft.
Terwijl de spanningen in het gezin Vos langzaamaan tot het kookpunt stijgen, komt Miriam steeds meer te weten over het criminele verleden van de gedienstig lijkende kraamhulp. Tijdens de bloedstollende finale van de roman komen beide verhaallijnen op desastreuze wijze samen.
Hoewel Miriam als speurder niet boven het maaiveld van de alledaagse detectives uitsteekt, pende Verhoef met Hennequin een uiterst complexe slechterik neer. Niet alle motieven zijn even grondig verankerd in het verleden van de personages, maar laat dat de pret niet bederven: de climax is voor dit genre best geloofwaardig.
Verhoef blinkt bovendien uit in de gedetailleerde beschrijving van de impact van een eerste kindje op een niet bijster stabiel gezin. Oscar, die eigenlijk tegen wil en dank vader wordt, laat het mede onder invloed van Hennequin al snel afweten en ook Didi is nogal onder de indruk van het hele gebeuren en berust vlot in haar onwetendheid, waardoor Hennequin vrij spel krijgt.
De kraamhulp is op verschillende niveaus een heel goed boek, met een aardige cover en een onheilspellende sfeer die de lezer echter geen slapeloze nachten zal bezorgen.
[Jeroen Vermeulen]

Didi Vos is door een zware bevalling en tijdelijke bekkeninstabiliteit aan bed gekluisterd. Ze is daarom erg blij met haar kraamhulp Hennequin Smith, maar weet niet van dier verborgen agenda. Tegelijkertijd heeft inspecteur Miriam de Moor van de politie van Rotterdam nog steeds twijfels over de plotselinge dood zes maanden terug van haar broer Bart die was getrouwd met Hennequin. Ze doet buiten haar collega’s om stiekem onderzoek naar de schoonzus die ze nooit heeft gemogen en niet vertrouwt. Al gauw ontdekt ze van alles dat om nader onderzoek vraagt en haarzelf in gevaar brengt. De vroegere auteur (1968) van succesvolle boeken over huisdieren debuteerde in 2003 met de thriller 'Onrust'* en schrijft sinds 2006 psychologische thrillers die bestsellers zijn. In deze achtste thriller wordt de spanning knap opgebouwd in een vlot verteld verhaal dat heen-en-weer springt tussen de goed beschreven Didi, Miriam en Hennequin, en dat gezien het kraamonderwerp vooral vrouwen zal aanspreken. De plot is niet verrassend, maar de overtuigende ontknoping is dat wel. Normale druk.